“Yapamazsın” dediler. Bunu bir kehanet gibi söylediler; sanki geleceği görmüşler gibi. İlk başta ciddiye aldım. Çünkü bu cümle çoğu zaman bilgi gibi gelir. Deneyim kılığına girer. İnsanı ikna etmesi bundandır. Duyduğunu önce kendisiyle ilgili bir gerçek sanır insan. Ama zamanla fark ettim: Bu bir tespit değildi. Bir sınır çizimiydi. Ve ne ilginçtir ki o sınır…

Zihnimiz bizi mutlu etmek için hiçbir zaman var olmadı. Bu cümleyi içimde tam yerine oturttuğum an, omuzlarımdan devasa bir yük kalktı: “Mutlu olmalıyım” yükü. Modern insanı en çok yoran şey acı değil; acının üstüne eklenen o görünmez, amansız zorunluluktur. Sanki hayatın sonunda görünmez bir el bir kontrol listesi tutuyor: Düzgün bir kariyer, kusursuz bir ilişki, fit bir…

Sevgi topraklarında geçen bir ömür hayalini, gözlerimi bu dünyaya açtığım andan beri taşıyorum. Belki de bu yüzden, hayatın o ince çizgisinde yürürken, iyiyle kötüyü karıştırma ihtimalini –huzur ararken vicdanı gevşetme tehlikesini– hiç unutmadan, inadına ilerliyorum. Çünkü iyilik, çoğu zaman saf bir hâl değil; emek isteyen bir dikkat biçimi. Gözlerimi kapayıp “mutlu bir anı hatırla” dendiğinde zihnimde hep…

Uzun zamandır vakit ayırmak istediğim o ana sonunda kavuştum. Artık özgürce yazabilirim. Pazar sabahına gözlerimi erkenden açtım. Basit görevler yerini mahmurluğa bırakmak üzereyken hemen kalktım, masanın başına oturdum. Mevcut haletiruhiyemden bahsedeyim biraz. 2026 başladığından beri hayatımda birçok alanda yükseliş var. Bunu dillendirmek bile beni ürkütüyor. Hiç nazara inanmayan ben bile sanki kötü gözlerden tüm güzellikleri…

Zaman bu yıl hiç olmadığı kadar hızlı aktı.2025, benim için öğretici bir yıldı. Her sabah yeni bir gündemle uyandık; belirsizliğin yeni katmanlarını tanıdık. Siyasi, ekonomik ve sosyolojik çalkantılar neredeyse gündelik hayatın olağan ritmi hâline geldi. Bu yazıda bunların hiçbirine değinmeyeceğim. Bu kez yönümü içeriye çevirmeyi seçiyorum. Bir süredir kişisel menkıbemi arıyorum.Ama artık şunu biliyorum: mesele…

Alsace’ın sessiz kasabası Munster’da, canım biraderim Matiss’le yürürken sohbet yine kendiliğinden derinlere aktı. Bizim konuşmalarımız böyle; konu seçmeyiz, ama birbirimizin hayatındaki izlere dokunmadan da geçmeyiz. O gün fark ettiğim bir şey vardı: Matiss’in hayatında hiç karşılaşmadığı bir duygu, benim uzun zamandır içimde taşıdığım bir ağırlığa denk düşüyordu; “umutsuzluğa bağlı yenilgi.” Bunu o anda dile getirmedim.…

Bir cümle doğar.Ve o cümlenin nereden geldiğini asla tam olarak bilemezsin.Bir anda zihinde belirir, sanki seninmiş gibi hissedersin.Oysa belki de, bir milletin en derin yerinden “kolektif bir bilinçten” süzülmüştür. Bir ışık söner, bir fikir yanar.İkisinin arasında bir fark yoktur; yalnızca beden değişmiştir.Çünkü bazı insanlar yalnızca bir ömrü değil, bir çağın düşünme biçimini de kurarlar. Ulu…

“Yeryüzünün yüzeyi, kozmik okyanusun kıyısıdır.” — Carl Sagan İki yüz bin yıldır bu gezegendeyiz.Ve onu terk edeli yalnızca altmış dört yıl oldu.Henüz evrenin eşiğindeyiz; ne başlangıçtayız, ne de sonundayız.Belki tam ortasındayız: bir türün kendini anlamaya çalıştığı uzun bir yolculuğun. Göğe bakmayı öğrendik, sonra uçtuk.Uçmayı öğrendik, sonra birbirimizle savaştık.Ama aynı gökyüzü bizi kıtalar arasında birleştirdi, dünyayı…

Kapıdan çıkarken dönüp “görüşürüz” dediğimiz o an, yalnızca bir nezaket değildir; insan olmanın en eski, en derin jestlerinden biridir. Çünkü vedalaşma, varoluşun incelikli bir farkındalığıdır. Şempanzeler, filler, yunuslar -sosyal zekâsıyla bilinen tüm bu türler- bir araya geldiklerinde karmaşık selamlama ritüelleri sergiler. Ama ayrılırken? Sessizlik. Yalnızca giderler. İnsan dışında hiçbir tür, ayrılığı ritüelize etmez. Bu fark…

Türkiye’de hiçbir sorun konuşularak çözülmez. Çünkü bizde kimse gerçekten dinlemez. Herkesin içinde, karşısındakini duymaktan çok, kendini doğrulatma arzusu vardır. Dinlemek sabır ister, merak ister; oysa bizde dinlemek zayıflık sayılır.Herkes konuşur, kimse anlamaz. Her söz bir savunmadır, her cümle bir saldırı.İnsanlar birbirini duymadığı için değil, duysa bile dayanamamak için susturur. Bu ülkede konuşmalar, anlaşılmak için değil;…